Site Loader

BEE – ksylitol (cukier brzozowy) to substancja słodząca źródła naturalnego, jaka obok sorbitolu, mannitolu, erytritolu oraz maltitolu należy do rodziny polioli, lub “alkoholi cukrowych” – cukrów wyróżniających się niewielką wartością energetyczną i tymże, iż nie zwiększają poziomu glukozy we krwi. Takie wartości ksylitolu powodują, iż jest on zalecany szczególnie cukrzykom oraz osobom walczącym z otyłością. Co musimy także wiedzieć na jego temat?

Ksylitol – charakterystyka ogólna oraz zastosowanie cukru brzozowego

Ksylitol należy do rodziny alkoholi cukrowych, nazywanych określeniem polioli. W naturze jest w wielu owocach oraz warzywach, takich jak np. śliwki, truskawki, kalafior i maliny. Gdyż pierwotnie surowcem do jego produkcji stanowiło drewno brzozowe – równie niejednokrotnie nazywa się go cukrem brzozowym. Kształtem przypomina tenże standardowy, znajdujący się w naszych cukierniczkach – jest białym, kryształowym pyłem pozbawionym zapachu, w smaku niemalże jednakowy jak jego koleżanka sacharoza.

Ksylitol wynikający z Azji tworzony jest z kolb kukurydzy. Owe poddawane są procesom syntetycznym doprowadzającym do wybrania spośród nich ksylan. Potem artykuł poddaje fermentacji. Chiński ksylitol wzbudza wiele kontrowersji. Oryginalny fiński cukier brzozowy uzyskuje się z naturalnych drzew, natomiast cały mechanizm jest zastrzeżony, tymczasem słodzikowi wytwarzanemu w Państwie Środka zarzuca się, iż wychodzi z roślin modyfikowanych genetycznie.

Właściwości ksylitolu (cukru brzozowego)

Ksylitol jest wykorzystywany w żywności od 1960 roku. Jest popularnym słodzikiem dla diety cukrzycowej w USA (tutaj jest zatwierdzony, jako dodatek do żywności w nieograniczonej ilości w środkach konsumpcyjnych do określonych celów dietetycznych). Ksylitol ułatwia mineralizację, lub wchłanianie minerałów poprzez system np. wapnia poprzez kości, natomiast zatem funkcjonuje wspomagająco przy osteoporozie. Badacze twierdzą, iż możliwość ksylitolu do wzmacniania kości pochodzi z tego, iż pobudza on wchłanianie wapnia w jelitach.

Niskokaloryczna alternatywa dla cukru w diecie

Jeśli chodzi o codzienną porcję ksylitolu, zdania są podzielone. Podczas kiedy WHO uważa, iż granica jego jedzenia nie istnieje, fińscy profesjonaliści podają, iż nie powinna przewyższać 40 g. Zamiana tradycyjnego cukru na ksylitol powinna przebiegać sukcesywnie. Układ pokarmowy niejednokrotnie ponieważ nie jest przyzwyczajony do trawienia za dużej ilości ksylitolu, co może powodować pojawieniem się biegunki. Ksylitol jest słodzikiem naturalnym, w związku z czym nie skutkuje pogorszeniem się stanu zdrowia.

 

 

Post Author: Oliwia